تحریم های فراسرزمینی و چشمان نگران

به گزارش وبلاگ حفاظ هوایی، چشم نگرانی و یا چشم امید به نتایج انتخابات امریکا به هیج وجه صحیح و سازنده مسائل کشور نیست و علاج همه مسائل کشور، اصلا توافق با آمریکا به عنوان قدرت اول مالی دنیا نیست.

تحریم های فراسرزمینی و چشمان نگران

گروه دانشگاه وبلاگ حفاظ هوایی، روح الله حاتمی؛ چند هفته ای بود که انتخابات جنجال برانگیز آمریکا بحث داغ رسانه ها و به تبع آن افکار عمومی مردم شده بود. در کمال تعجب و ناباوری در آمار اطلاعات سرویس ترند جستجوگر گوگل مردم ایران رتبه سوم دنیا در جستجوی انتخابات آمریکا راداشتند؛ درحالی که خود آمریکا از این حیث رتبه نهم را دارا بود.

چشم نگرانی و یا چشم امید به نتایج انتخابات امریکا به هیج وجه صحیح و سازنده مسائل کشور نیست. علاج همه مسائل کشور، اصلا توافق با آمریکا بعنوان قدرت اول مالی دنیا نیست. سیاست های کلی هر کشوری اصولا سیاست های ثابتی هستند که با تغییر ریاست جمهور و واگذاری قدرت از جناحی به جناح دیگر تفاوت آنچنانی نمی کند. برای مثال تحریم های علیه ایران با نگاه طولانی مدت وضع می شوند و نه گذرا و موقتی یکی دوساله. سیاست های خصمانه ایالات متحده آمریکا علیه ایران هم به تجربه در دهه های گذشته به کرات ثابت شده است. تفاوت در روینمودهاست و نه سیاستهای کلی.

جمهوری خواستار امریکا بیشتر هوادار برخوردهای سخت و نظامی و دموکرات ها بیشتر هوادار پیشبرد اهداف درقالب دیپلماسی و مصاحبه هستند. در سالیان گذشته پی ریزی بنیان و شالوده تحریم های ظالمانه آمریکا علیه ایران در دوران رییس جمهور دموکرات آمریکا، اوباما صورت گرفته بود که درصنایع مختلف کشتی سازی و کشتی رانی، شرکت های بیمه، بانکها و صنایع نفت و پتروشیمی ایران، گاز، تحریم افراد حقیقی و حقوقی و بسیاری از تحریم های دیگر که ترامپ جمهوری خواه، تمدید نماینده آنها بود.

درحقیقت تحریم های ترامپ جمهوری خواه، میوه درخت تحریم کاشته شده در دوران اوبامای دموکرات بود. ناگفته نماند تحریم های وضع شده دوران اوباما با کاربرد ابزاری خود سعی در فشار حداکثری بر ایران برای امتیاز گیری از ایران در فرایند مذاکرات بود.

تحریم هایی که مادر تحریم ها خوانده می شدند و از وضع تحریم بصورت هدفمند به تحریم جامع علیه ایران تغییر پیدا کرد. این بار نهاد های حاکمیتی تحریم نمی شدند؛ بلکه تحریمهای جامعی بود که هدف آن فشار حداکثری بر مردم و ایجاد نارضایتی و درنهایت بی ثباتی نظام بود.

تحریم های سرزمینی به تحریمهای فراسرزمینی تبدیل شدند. تحریم هایی که هر شرکت و دستگاه و نهاد سومی که با ایران وارد معامله میشد را تحریم میکرد . بایدن دموکرات با ترامپ جمهوری خواه اساسا تفاوتی ندارد یکی شمشیر را از رو می کشد و دیگری مشت آهنینی در دستکش مخملی دارد.

بر دانشجویان نخبه وصاحبان رسانه و قلم لازم است که در ارتباطی تنگاتنگ با جامعه این مسائل را با ادبیاتی صحیح وبه دور از هرگونه شعارگرایی محض، نه با ادبیات برخی اصولگرایان و نه بعضا با ادبیات رادیکال گونه برخی اطلاح طلبان، کاملا علمی و با رقم و عدد در چهارچوب عقلانیت انقلابی و عدالتخواهی ساختارمند به بطن جامعه تفهیم و تبیین و تزریق نمایند که همانا دانشجو، موذن جامعه است.

در دولت قبل با همه نقدهای بسیار و به حقی که بر آن وارد است اما در بسیاری از حوزه ها طرح های داخلی را پیش می برد. طرحهای کلان داخلی چون سهام عدالت، مسکن مهر، نوسازی خودروهای فرسوده، هدفمندسازی یارانه ها، صندوق های قرض الحسنه، سهمیه کردن سوخت، و اصلاح بیمه و مواردی ازین دست اجرایی شد؛ اما دولت یازدهم و دوازدهم عملا طرح عظیم داخلی و ایده های محوری داخلی کلان برای کشور نداشت و همه چیز را به اجرایی شدن سند برجام منوط نموده بود که شکست آن، شکست دولت را رقم زد.

دلیل این حجم بی سابقه از پرداختن رسانه ها و مردم به انتخابات امریکا را باید در همین عملکرد دولتمردان و کارگزاران مردم جست.عملکردی که میان تمام جناح های سیاسی ،نخبگان و صاحبان فکر و اندیشه، اختلافی بر سر شکست آن نیست بلکه بر سر میزان این شکست است که طبیعتا ازبین رفتن حمایت توده اجتماعی مردم و پشیبانی احزاب و شخصیتهای سیاسی ازین عملکرد تنها یکی از دستاوردهای آن بود.

در توجه به مسائل داخلی، اصلاح نظام بانکی و حجم نقدینگی منجر به تورم، نظام مالیاتی، ساختار بودجه و مواردی ازین دست به حل بسیاری از مسائل مالی مردم می انجامد .مسائل ساختاری که حل آن در درون کشور است. در بحبوحه های انتخابات ریاست جمهوری ایران ، دولتی که رقیبان خودرا به رفتارهای امنیتی و قضایی متهم میکرد، خود دچار شدیدترین بحرانهای امنیتی شده بود. همانطور که در نشانه رفتن یک انگشت اتهام به فردی ، همزمان سه انگشت اتهام نیز به سمت خودمان است، هرفرد و یا جناح سیاسی در جامعه پیش از انتقاد و اتهام به دیگری ، بر اصلاح عیب خود سزاوار ترست تا اصلاح دیگران.

مطابق مطالعه کارشناسی شده بانک دنیای در آماری آورده شده است که ایران به لحاظ عدم بهره مندی از سرمایه های انسانی و منابع سرزمینی رتبه اول دنیا را داراست . دواصل درون زا و برون گرایی، بعنوان راهبرد مالی کشور است که اصل اول آن متاسفانه مغفول مانده است.

اقتصاد کشور بدون توجه به درون زایی و تکیه بر ظرفیتها و پتانسیل های داخلی و حل مسائل ساختاری مالی تنها با قدرت دریافت نامزد دموکراتی، پیشرفتی نخواهد کرد و علاج شرایط کنونی را باید ابتدای به ساکن حل مسائل داخلی کشور دانست. یقینا میتوان با توکل بر خدا با توجه به ظرفیتها و پتانسیل های بالقوه کشور در چهارچوب مدیریت شایسته و ساماندهی مطلوب و تدبیر مناسب به صندلی شایسته ای رسید.

روح الله حاتمی - علوم آزمایشگاهی و دبیر انجمن اسلامی مستقل دانشگاه علوم پزشکی یزد

انتشار یادداشت های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط وبلاگ حفاظ هوایی نیست و صرفاً منعکس نماینده نظرات گروه ها و فعالین دانشجویی است.

منبع: خبرگزاری دانشجو

به "تحریم های فراسرزمینی و چشمان نگران" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "تحریم های فراسرزمینی و چشمان نگران"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید